حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْعِجْلِيُّ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ، يَقُولُ : رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ " يُصَلِّي النَّوَافِلَ فِي كُلِّ وَجْهٍ ، وَلَكِنَّهُ يَخْفِضُ السَّجْدَتَيْنِ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ ، وَيُومِئُ إِيمَاءً "
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺni ulovlari ustida turgan holda har tomonga (qarab) nafl namozlarni oʻqiyotganlarini koʻrdim; lekin u zot ikki rakaatdagi ikki sajdani pastroq qilar va (ruku bilan sajdani) ishora bilan (ado) qilar edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺни уловлари устида турган ҳолда ҳар томонга (қараб) нафл намозларни ўқиётганларини кўрдим; лекин у зот икки ракаатдаги икки саждани пастроқ қилар ва (руку билан саждани) ишора билан (адо) қилар эдилар.