Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida masjid xom gʻishtdan qurilgan, tomi xurmo bargidan, ustunlari xurmo yogʻochidan edi. Abu Bakr unga hech narsa qoʻshmadi. Umar esa unga (qoʻshib) kengaytirdi va uni Rasululloh ﷺ zamonidagi qurilishi boʻyicha — xom gʻisht va xurmo bargidan — qurdi, ustunlarini esa qaytadan yogʻochdan qildi. Soʻng Usmon uni oʻzgartirdi: unga koʻp (joy) qoʻshdi, devorini oʻyilgan tosh va ohak bilan qurdi, ustunlarini oʻyilgan toshdan, tomini esa sog yogʻochidan qildi. Muhammad ibn Yahyo: «va ustunlari xurmo yogʻochidan», dedi va ohakni zikr qilmadi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида масжид хом ғиштдан қурилган, томи хурмо баргидан, устунлари хурмо ёғочидан эди. Абу Бакр унга ҳеч нарса қўшмади. Умар эса унга (қўшиб) кенгайтирди ва уни Расулуллоҳ ﷺ замонидаги қурилиши бўйича — хом ғишт ва хурмо баргидан — қурди, устунларини эса қайтадан ёғочдан қилди. Сўнг Усмон уни ўзгартирди: унга кўп (жой) қўшди, деворини ўйилган тош ва оҳак билан қурди, устунларини ўйилган тошдан, томини эса сог ёғочидан қилди. Муҳаммад ибн Яҳё: «ва устунлари хурмо ёғочидан», деди ва оҳакни зикр қилмади.