نَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ ، عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَبْدٍ السَّلُولِيِّ ، قَالَ : كُنَّا مَعَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ بِطَبَرِسْتَانَ ، وَكَانَ مَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ لَهُمْ : أَيُّكُمْ شَهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلاةَ الْخَوْفِ ؟ فَقَالَ حُذَيْفَةُ : أَنَا ، مُرْ أَصْحَابَكَ " فَيَقُومُوا طَائِفَتَيْنِ ، طَائِفَةٌ مِنْهُمْ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ ، وَطَائِفَةٌ مِنْهُمْ خَلَّفَكَ ، فَتُكَبِّرُ وَيُكَبِّرُونَ جَمِيعًا ، ثُمَّ تَرْكَعُ وَيَرْكَعُونَ جَمِيعًا ، ثُمَّ تَرْفَعُ فَيَرْفَعُونَ جَمِيعًا ، ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَسْجُدُ الطَّائِفَةُ الَّتِي تَلِيكَ ، وَتَقُومُ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ ، فَإِذَا رَفَعْتَ رَأْسَكَ قَامَ الَّذِينَ يَلُونَكَ وَخَرَّ الآخَرُونَ سُجَّدًا ، ثُمَّ تَرْكَعُ فَيَرْكَعُونَ جَمِيعًا ، ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَسْجُدُ الطَّائِفَةُ الَّتِي تَلِيكَ ، وَالطَّائِفَةُ الأُخْرَى قَائِمَةٌ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ ، فَإِذَا رَفَعْتَ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ سَجَدَ الَّذِينَ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ ، ثُمَّ تُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ ، وَتَأْمُرُ أَصْحَابَكَ إِنْ هَاجَمَهُمْ هَيْجٌ ، فَقَدْ حَلَّ لَهُمُ الْقِتَالُ وَالْكَلامُ "
Sulaym ibn Abd as-Saluliy aytdi: Biz Said ibn al-Os bilan Tabaristonda edik; u bilan birga Nabiy ﷺning ashoblaridan bir necha kishi bor edi. U ularga: «Qaysingiz Rasululloh ﷺ bilan birga xavf namozida hozir boʻlgan?» dedi. Huzayfa: «Men», dedi (va aytdi): «Ashoblaringga buyur, ular ikki toifa boʻlib tursin: ulardan bir toifa dushmanga roʻbaroʻ, bir toifa esa orqangda (tursin). Sen takbir aytasan, hammalari takbir aytadi; soʻng ruku qilasan, hammalari ruku qiladi; soʻng (boshingni) koʻtarasan, hammalari koʻtaradi; soʻng sajda qilasan, senga yaqin turgan toifa sajda qiladi, boshqa toifa esa dushmanga roʻbaroʻ turadi. Boshingni koʻtarganingda, senga yaqin turganlar turadi, boshqalari sajdaga yiqiladi. Soʻng ruku qilasan, hammalari ruku qiladi; soʻng sajda qilasan, senga yaqin turgan toifa sajda qiladi, boshqa toifa esa dushmanga roʻbaroʻ turgan boʻladi. Sajdadan boshingni koʻtarganingda, dushmanga roʻbaroʻ turganlar sajda qiladi. Soʻng ularga salom berasan. Ashoblaringga buyurasan: agar ularga bir hujum kelsa, ularga jang qilish ham, gapirish ham halol boʻladi».Сулайм ибн Абд ас-Салулий айтди: Биз Саид ибн ал-Ос билан Табаристонда эдик; у билан бирга Набий ﷺнинг ашобларидан бир неча киши бор эди. У уларга: «Қайсингиз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга хавф намозида ҳозир бўлган?» деди. Ҳузайфа: «Мен», деди (ва айтди): «Ашобларингга буюр, улар икки тоифа бўлиб турсин: улардан бир тоифа душманга рўбарў, бир тоифа эса орқангда (турсин). Сен такбир айтасан, ҳаммалари такбир айтади; сўнг руку қиласан, ҳаммалари руку қилади; сўнг (бошингни) кўтарасан, ҳаммалари кўтаради; сўнг сажда қиласан, сенга яқин турган тоифа сажда қилади, бошқа тоифа эса душманга рўбарў туради. Бошингни кўтарганингда, сенга яқин турганлар туради, бошқалари саждага йиқилади. Сўнг руку қиласан, ҳаммалари руку қилади; сўнг сажда қиласан, сенга яқин турган тоифа сажда қилади, бошқа тоифа эса душманга рўбарў турган бўлади. Саждадан бошингни кўтарганингда, душманга рўбарў турганлар сажда қилади. Сўнг уларга салом берасан. Ашобларингга буюрасан: агар уларга бир ҳужум келса, уларга жанг қилиш ҳам, гапириш ҳам ҳалол бўлади».