نَا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْعِجْلِيُّ ، نَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ ، نَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَسْعُودِيُّ ، قَالَ : أَنْبَأَنِي يَزِيدُ الْفَقِيرُ ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَسْأَلُ عَنِ الصَّلاةِ فِي السَّفَرِ ، أَقْصُرُهُمَا ؟ قَالَ : لا ، إِنَّ الرَّكْعَتَيْنِ فِي السَّفَرِ لَيْسَتَا بِقَصْرٍ ، وَإِنَّمَا الْقَصْرُ وَاحِدَةٌ عِنْدَ الْقِتَالِ ، ثُمَّ قَالَ : " كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَأُقِيمَتِ الصَّلاةُ ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَقَامَتْ خَلْفَهُ طَائِفَةٌ ، وَطَائِفَةٌ وِجَاهَ الْعَدُوِّ ، فَصَلَّى بِالَّذِي خَلْفَهُ رَكْعَةً ، وَسَجَدَ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ ، ثُمَّ إِنَّهُمُ انْطَلَقُوا فَقَامُوا مَقَامَ أُولَئِكَ الَّذِينَ كَانُوا فِي وُجُوهِ الْعَدُوِّ ، وَجَاءَتْ تِلْكَ الطَّائِفَةُ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَةً وَسَجَدَ بِهِمْ سَجْدَتَيْنِ ، ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَ ، فَسَلَّمَ الَّذِينَ خَلْفَهُ وَسَلَّمَ أُولَئِكَ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : قَوْلُ جَابِرٍ : إِنَّ الرَّكْعَتَيْنِ فِي السَّفَرِ لَيْسَتَا بِقَصْرٍ ، أَرَادَ لَيْسَتَا بِقَصْرٍ عَنْ صَلاةِ الْمُسَافِرِ
Yazid al-Faqir Jobir ibn Abdullohdan safardagi namoz haqida: «Men u (ikki rakaat)ni qasr qilamanmi?» deb soʻralganini eshitdi. U: «Yoʻq; safardagi ikki rakaat qasr emas. Qasr — faqat jang paytidagi bir rakaatdir», dedi. Soʻng aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga edik, namozga iqomat aytildi. Rasululloh ﷺ turdilar, orqalarida bir toifa turdi, boshqa bir toifa esa dushmanga roʻbaroʻ turdi. U zot orqalaridagilar bilan bir rakaat oʻqidilar va ular bilan ikki sajda qildilar. Soʻng ular ketib, dushmanga roʻbaroʻ turgan anavilarning oʻrniga turdi, u toifa esa keldi va Rasululloh ﷺ ular bilan bir rakaat oʻqidilar hamda ular bilan ikki sajda qildilar. Soʻng Rasululloh ﷺ salom berdilar, orqalaridagilar ham salom berishdi, anavilar ham salom berishdi. Abu Bakr aytdi: Jobirning: «Safardagi ikki rakaat qasr emas» degan soʻzi bilan u — musofirning namoziga nisbatan qasr emas, deganini irod qilgan.Язид ал-Фақир Жобир ибн Абдуллоҳдан сафардаги намоз ҳақида: «Мен у (икки ракаат)ни қаср қиламанми?» деб сўралганини эшитди. У: «Йўқ; сафардаги икки ракаат қаср эмас. Қаср — фақат жанг пайтидаги бир ракаатдир», деди. Сўнг айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик, намозга иқомат айтилди. Расулуллоҳ ﷺ турдилар, орқаларида бир тоифа турди, бошқа бир тоифа эса душманга рўбарў турди. У зот орқаларидагилар билан бир ракаат ўқидилар ва улар билан икки сажда қилдилар. Сўнг улар кетиб, душманга рўбарў турган анавиларнинг ўрнига турди, у тоифа эса келди ва Расулуллоҳ ﷺ улар билан бир ракаат ўқидилар ҳамда улар билан икки сажда қилдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ салом бердилар, орқаларидагилар ҳам салом беришди, анавилар ҳам салом беришди. Абу Бакр айтди: Жобирнинг: «Сафардаги икки ракаат қаср эмас» деган сўзи билан у — мусофирнинг намозига нисбатан қаср эмас, деганини ирод қилган.