نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الأَشَجُّ ، ثنا ابْنُ إِدْرِيسَ ، عَنْ حُصَيْنٍ ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ رُوَيْبَةَ أَنَّهُ ، رَأَى بِشْرَ بْنَ مَرْوَانَ عَلَى الْمِنْبَرِ رَافِعًا يَدَيْهِ ، فَقَالَ : " قَبَّحَ اللَّهُ هَاتَيْنِ الْيَدَيْنِ ، رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، لا يَزِيدُ عَلَى أَنْ يُشِيرَ بِأُصْبُعِهِ "
Umora ibn Ruvayba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Bishr ibn Marvonni minbar ustida ikki qoʻlini koʻtarib turganini koʻrdi-da: «Alloh bu ikki qoʻlni xunuk qilsin! Men Rasululloh ﷺni koʻrdim, u zot barmoqlari bilan ishora qilishdan ortigʻini qilmas edilar», dedi.Умора ибн Рувайба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Бишр ибн Марвонни минбар устида икки қўлини кўтариб турганини кўрди-да: «Аллоҳ бу икки қўлни хунук қилсин! Мен Расулуллоҳ ﷺни кўрдим, у зот бармоқлари билан ишора қилишдан ортиғини қилмас эдилар», деди.