نَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ عُفَيْرٍ الْمِصْرِيُّ ، ثنا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ ، ثنا شِهَابُ بْنُ خِرَاشٍ الْحَوشِيُّ ، حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ رُزَيْقٍ الطَّائِفِيُّ ، قَالَ : جَلَسْتُ إِلَى ، أَوْ مَعَ ، رَجُلٍ لَهُ صُحْبَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ الْحَكَمُ بْنُ حَزَنٍ الْكُلَفِيُّ ، فَأَنْشَأَ يُحَدِّثُنَا ، قَالَ : وَفَدْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَابِعَ سَبْعَةٍ ، أَوْ تَاسِعَ تِسْعَةٍ ، فَشَهِدْنَا الْجُمُعَةَ ، " فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَكِّئًا عَلَى قَوْسٍ أَوْ عَصًا ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ كَلِمَاتٍ طَيِّبَاتٍ خَفِيفَاتٍ مُبَارَكَاتٍ "
Shuayb ibn Ruzayq at-Toifiy aytdi: Men Rasululloh ﷺning suhbatlariga musharraf boʻlgan, Hakam ibn Hazn al-Kulafiy deb ataladigan bir kishining yoniga — yoki: u bilan birga — oʻtirdim. U bizga hadis aytishni boshlab dedi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga yetti kishining yettinchisi — yoki toʻqqiz kishining toʻqqizinchisi — boʻlib (vakil sifatida) keldim. Biz jumada hozir boʻldik. Rasululloh ﷺ yoy yoki hassaga suyangan holda turdilar va Allohga hamd aytdilar hamda Unga yengil, pokiza, muborak soʻzlar bilan sano aytdilar.Шуайб ибн Рузайқ ат-Тоифий айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг суҳбатларига мушарраф бўлган, Ҳакам ибн Ҳазн ал-Кулафий деб аталадиган бир кишининг ёнига — ёки: у билан бирга — ўтирдим. У бизга ҳадис айтишни бошлаб деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига етти кишининг еттинчиси — ёки тўққиз кишининг тўққизинчиси — бўлиб (вакил сифатида) келдим. Биз жумада ҳозир бўлдик. Расулуллоҳ ﷺ ёй ёки ҳассага суянган ҳолда турдилар ва Аллоҳга ҳамд айтдилар ҳамда Унга енгил, покиза, муборак сўзлар билан сано айтдилар.