نا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ بُنْدَارٌ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، نا أَبُو عَامِرٍ ، نا قُرَّةَ جَمِيعًا ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ الضُّبَعِيِّ وَهُوَ نَصْرُ بْنُ عِمْرَانَ ، قَالَ : قُلْتُ لابْنِ عَبَّاسٍ : إِنَّ جَرَّةً لِي أَنْتَبِذُ فِيهَا ، فَأَشْرَبُ مِنْهُ ، فَإِذَا أَطَلْتُ الْجُلُوسَ مَعَ الْقَوْمِ خَشِيتُ أَنْ أَفْتَضِحَ مَنْ حَلاوَتِهِ ، قَالَ : قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : " مَرْحَبًا بِالْوَفْدِ ، غَيْرَ خَزَايَا وَلا نَدَامَى " ، فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، إِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ مُضَرَ ، وَإِنَّا لا نَصِلُ إِلَيْكَ إِلا فِي الأَشْهُرِ الْحُرُمِ ، فَحَدِّثْنَا جُمَلا مِنَ الأَمْرِ إِذَا أَخَذْنَا عَمِلْنَا بِهِ ، أَوْ إِذَا أَحَدُنَا عَمِلَ بِهِ ، دَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ ، وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا ، قَالَ : " آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ ، وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ : الإِيمَانُ بِاللَّهِ ، وَهَلْ تَدْرُونَ مَا الإِيمَانُ بِاللَّهِ ؟ " ، قَالُوا : اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ ، قَالَ : " شَهَادَةُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ ، وَإِقَامُ الصَّلاةِ ، وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ ، وَصَوْمُ رَمَضَانَ ، وَتُعْطُوا الْخُمُسَ مِنَ الْمَغَانِمِ ، وَأَنْهَاكُمْ عَنِ النَّبِيذِ فِي الدُّبَّا , وَالنَّقِيرِ ، وَالْحَنْتَمِ ، وَالْمُزَفَّتِ " . هَذَا لَفْظُ حَدِيثِ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ
Abu Jamra ad-Dubaiy aytdi: Men Ibn Abbosga (roziyallohu anhumo): «Mening bir kuzam bor, unda nabiz tayyorlab, undan ichaman. Qavm bilan oʻtirishni choʻzsam, uning shirinligidan sharmanda boʻlishdan qoʻrqaman», dedim. U dedi: Abdulqays vakillari Rasululloh ﷺ huzurlariga keldilar. U zot: «Vakillarga marhabo — xor ham emas, pushaymon ham emas holda keldilar», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, biz bilan sizning orangizda Muzarning mushriklari bor, biz sizning huzuringizga faqat harom oylarda yeta olamiz. Bizga bir necha ishni aytib bering — uni olsak, unga amal qilaylik, — yoki: birimiz unga amal qilsa, u bilan jannatga kirsin, — va ortimizdagilarni ham unga daʼvat qilaylik», dedilar. U zot: «Sizlarni toʻrt narsaga buyuraman va toʻrt narsadan qaytaraman: Allohga iymon keltirish. Allohga iymon nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroq», dedilar. U zot: «Allohdan boʻlak iloh yoʻq deb guvohlik berish, namozni barpo qilish, zakot berish, Ramazon roʻzasini tutish va oʻljalardan beshdan birini berishingiz. Va sizlarni dubbo, naqir, hantam hamda muzaffatdagi nabizdan qaytaraman», dedilar. Bu — Qurra ibn Xolid hadisining lafzi.Абу Жамра ад-Дубаий айтди: Мен Ибн Аббосга (розияллоҳу анҳумо): «Менинг бир кузам бор, унда набиз тайёрлаб, ундан ичаман. Қавм билан ўтиришни чўзсам, унинг ширинлигидан шарманда бўлишдан қўрқаман», дедим. У деди: Абдулқайс вакиллари Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдилар. У зот: «Вакилларга марҳабо — хор ҳам эмас, пушаймон ҳам эмас ҳолда келдилар», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз билан сизнинг орангизда Музарнинг мушриклари бор, биз сизнинг ҳузурингизга фақат ҳаром ойларда ета оламиз. Бизга бир неча ишни айтиб беринг — уни олсак, унга амал қилайлик, — ёки: биримиз унга амал қилса, у билан жаннатга кирсин, — ва ортимиздагиларни ҳам унга даъват қилайлик», дедилар. У зот: «Сизларни тўрт нарсага буюраман ва тўрт нарсадан қайтараман: Аллоҳга иймон келтириш. Аллоҳга иймон нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқ», дедилар. У зот: «Аллоҳдан бўлак илоҳ йўқ деб гувоҳлик бериш, намозни барпо қилиш, закот бериш, Рамазон рўзасини тутиш ва ўлжалардан бешдан бирини беришингиз. Ва сизларни дуббо, нақир, ҳантам ҳамда музаффатдаги набиздан қайтараман», дедилар. Бу — Қурра ибн Холид ҳадисининг лафзи.