نا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ ، نا وَكِيعٌ ، نا إِسْرَائِيلُ ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ عَلْقَمَةَ ، وَالأَسْوَدِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، إِنِّي لَقِيتُ امْرَأَةً فِي الْبُسْتَانِ ، فَضَمَمْتُهَا إِلَيَّ وَبَاشَرْتُهَا ، وَقَبَّلْتُهَا ، وَفَعَلْتُ بِهَا كُلَّ شَيْءٍ ، إِلا أَنِّي لَمْ أُجَامِعْهَا ، فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ، ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ ، فَدَعَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَقَرَأَهَا عَلَيْهِ ، فَقَالَ عُمَرَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ , أَلَهُ خَاصَّةً أَوْ لِلنَّاسِ كَافَّةً ؟ فَقَالَ : " لا , بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً "
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men bogʻda bir ayolni uchratdim va uni oʻzimga tortdim, unga tegdim, uni oʻpdim va unga har narsani qildim, faqat u bilan qoʻshilmadim», dedi. Nabiy ﷺ sukut qildilar. Shunda: «Albatta, yaxshiliklar yomonliklarni ketkazadi. Bu — eslovchilar uchun eslatmadir», degan oyat nozil boʻldi. Nabiy ﷺ uni chaqirib, unga oyatni oʻqib berdilar. Shunda Umar: «Ey Allohning Rasuli, bu unga xosmi yoki barcha odamlarga umumiymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki barcha odamlarga», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен боғда бир аёлни учратдим ва уни ўзимга тортдим, унга тегдим, уни ўпдим ва унга ҳар нарсани қилдим, фақат у билан қўшилмадим», деди. Набий ﷺ сукут қилдилар. Шунда: «Албатта, яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Бу — эсловчилар учун эслатмадир», деган оят нозил бўлди. Набий ﷺ уни чақириб, унга оятни ўқиб бердилар. Шунда Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу унга хосми ёки барча одамларга умумийми?» деди. У зот: «Йўқ, балки барча одамларга», дедилар.