Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ ni xufton namozi uchun kutdik — toki tunning yarmidan bir qismi ketdi. Soʻng u zot kelib, bizga namoz oʻqib berdilar va: «Joylaringizni egallanglar; chunki odamlar oʻz yotoqlarini egallab boʻldilar. Sizlar esa uni kutganingizdan buyon namozda boʻlib turibsizlar. Agar zaifning zaifligi, kasalning kasalligi va hojatlining hojati boʻlmaganida, bu namozni tunning yarmigacha kechiktirgan boʻlardim», dedilar. Bu — Bundorning hadisi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ни хуфтон намози учун кутдик — токи туннинг ярмидан бир қисми кетди. Сўнг у зот келиб, бизга намоз ўқиб бердилар ва: «Жойларингизни эгалланглар; чунки одамлар ўз ётоқларини эгаллаб бўлдилар. Сизлар эса уни кутганингиздан буён намозда бўлиб турибсизлар. Агар заифнинг заифлиги, касалнинг касаллиги ва ҳожатлининг ҳожати бўлмаганида, бу намозни туннинг ярмигача кечиктирган бўлардим», дедилар. Бу — Бундорнинг ҳадиси.