Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik; biz bir-birimizga yaqin yoshdagi yigitlar edik. Yigirma kecha u zot huzurlarida turdik. Rasululloh ﷺ rahmdil va mehribon edilar. U zot bizni oilalarimizni sogʻingan — yoki: ularni qoʻmsagan — deb gumon qilganlarida, bizdan ortimizda kimlarni qoldirganimizni soʻradilar, biz u zotga xabar berdik. Shunda u zot: «Oilalaringizga qaytinglar, ular orasida turinglar, ularga oʻrgatinglar va ularni buyuringlar», dedilar va men yodlagan hamda yodlamagan narsalarni zikr qildilar. «Men namoz oʻqiganimni koʻrganingizdek namoz oʻqinglar. Namoz vaqti kirsa, sizlarga biringiz azon aytsin va sizlarga kattangiz imomlik qilsin».Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик; биз бир-биримизга яқин ёшдаги йигитлар эдик. Йигирма кеча у зот ҳузурларида турдик. Расулуллоҳ ﷺ раҳмдил ва меҳрибон эдилар. У зот бизни оилаларимизни соғинган — ёки: уларни қўмсаган — деб гумон қилганларида, биздан ортимизда кимларни қолдирганимизни сўрадилар, биз у зотга хабар бердик. Шунда у зот: «Оилаларингизга қайтинглар, улар орасида туринглар, уларга ўргатинглар ва уларни буюринглар», дедилар ва мен ёдлаган ҳамда ёдламаган нарсаларни зикр қилдилар. «Мен намоз ўқиганимни кўрганингиздек намоз ўқинглар. Намоз вақти кирса, сизларга бирингиз азон айтсин ва сизларга каттангиз имомлик қилсин».