Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Ansordan bir kishi Quba masjidida ularga imomlik qilar edi. U namozda oʻqiydigan biror surani boshlamoqchi boʻlsa, avval {Qul huvallohu ahad}ni boshlab, uni tugatar, soʻng u bilan birga boshqa surani oʻqir edi. Har rakatda shunday qilar edi. Nabiy ﷺ ularning oldiga kelganlarida, ular u zotga bu xabarni aytdilar. Shunda u zot: «Ey falonchi, seni har rakatda shu surani lozim tutishga nima undayapti?» dedilar. U: «Men uni sevaman», dedi. Nabiy ﷺ: «Uni sevishing seni jannatga kirgizadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Ансордан бир киши Қуба масжидида уларга имомлик қилар эди. У намозда ўқийдиган бирор сурани бошламоқчи бўлса, аввал {Қул ҳуваллоҳу аҳад}ни бошлаб, уни тугатар, сўнг у билан бирга бошқа сурани ўқир эди. Ҳар ракатда шундай қилар эди. Набий ﷺ уларнинг олдига келганларида, улар у зотга бу хабарни айтдилар. Шунда у зот: «Эй фалончи, сени ҳар ракатда шу сурани лозим тутишга нима ундаяпти?» дедилар. У: «Мен уни севаман», деди. Набий ﷺ: «Уни севишинг сени жаннатга киргизади», дедилар.