نا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاءِ الْعَطَّارُ ، نا سُفْيَانُ ، قَالَ : سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ سَالِمًا ، يُخْبِرُ ، عَنْ أَبِيهِ . ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ ، وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ ، وَسَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ ، وَعُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْيَحْمَدِيُّ ، وَالْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ ، وَعَلِيُّ بْنُ الأَزْهَرِ ، وَغَيْرِهِمْ ، قَالُوا : نا سُفْيَانُ ، عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ سَالِمٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلاةَ حَتَّى يُحَاذِي مَنْكِبَيْهِ ، وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ ، وَبَعْدَمَا يَرْفَعُ مِنَ الرُّكُوعِ ، وَلا يَرْفَعُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " . هَذَا لَفْظُ ابْنِ رَافِعٍ . سَمِعْتُ الْمَخْزُومِيَّ ، يَقُولُ : أَيُّ إِسْنَادٍ أَصَحُّ مِنْ هَذَا . قَالَ : سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ يَحْيَى يَحْكِي عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : قَالَ سُفْيَانُ : هَذَا الإِسْنَادُ مِثْلُ هَذِهِ الأُسْطُوَانَةِ
Solim otasi (Ibn Umar)dan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺni namozni boshlaganlarida, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida va rukuʼdan koʻtarilganlaridan keyin ikki qoʻllarini yelkalari barobarigacha koʻtarganlarini koʻrdim; ikki sajda orasida esa koʻtarmasdilar. Bu Ibn Rofiʼning lafzi. Men Maxzumiyni: «Bundan sahihroq qaysi isnod bor?» deganini eshitdim. U dedi: Men Muhammad ibn Yahyoni Ali ibn Abdullohdan hikoya qilib: Sufyon: «Bu isnod mana shu ustun kabidir», degan, deganini eshitdim.Солим отаси (Ибн Умар)дан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺни намозни бошлаганларида, рукуъ қилмоқчи бўлганларида ва рукуъдан кўтарилганларидан кейин икки қўлларини елкалари баробаригача кўтарганларини кўрдим; икки сажда орасида эса кўтармасдилар. Бу Ибн Рофиънинг лафзи. Мен Махзумийни: «Бундан саҳиҳроқ қайси иснод бор?» деганини эшитдим. У деди: Мен Муҳаммад ибн Яҳёни Али ибн Абдуллоҳдан ҳикоя қилиб: Суфён: «Бу иснод мана шу устун кабидир», деган, деганини эшитдим.