نا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُرَادِيُّ ، وَبَحْرُ بْنُ نَصْرٍ الْخَوْلانِيُّ ، قَالا : حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ ، أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ . ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ ، قَالا : حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيِّ ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجُ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، أَنَّهُ كَانَ " إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاةِ الْمَكْتُوبَةِ ، كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ، وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ ، وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ ، وَلا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ ، وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ "
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot farz namozga turganlarida takbir aytib, ikki qoʻllarini yelkalari muqobiliga koʻtarardilar; qiroatlarini tugatib, rukuʼga bormoqchi boʻlganlarida ham shunday qilardilar; rukuʼdan koʻtarilganlarida ham shunday qilardilar; oʻtirgan holatlarida esa namozlarining hech bir joyida qoʻllarini koʻtarmasdilar; ikki sajdadan (yaʼni ikki rakatdan) turganlarida ham xuddi shunday ikki qoʻllarini koʻtarib, takbir aytardilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот фарз намозга турганларида такбир айтиб, икки қўлларини елкалари муқобилига кўтарардилар; қироатларини тугатиб, рукуъга бормоқчи бўлганларида ҳам шундай қилардилар; рукуъдан кўтарилганларида ҳам шундай қилардилар; ўтирган ҳолатларида эса намозларининг ҳеч бир жойида қўлларини кўтармасдилар; икки саждадан (яъни икки ракатдан) турганларида ҳам худди шундай икки қўлларини кўтариб, такбир айтардилар.