نا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ ، نا رَوْحٌ ، نا ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنِي ابْنُ طَاوُسٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ بَعْدَ التَّشَهُّدِ كَلِمَاتٍ كَانَ يُعَظِّمُهُنَّ جِدًّا : قُلْتُ فِي الْمَثْنَى كِلَيْهِمَا ؟ قَالَ : بَلْ فِي الْمَثْنَى الأَخِيرِ بَعْدَ التَّشَهُّدِ ، قُلْتُ : مَا هُوَ ؟ قَالَ : " أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ ، قَالَ : كَانَ يُعَظِّمُهُنَّ " . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ : أَخْبَرَنِيهِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Ibn Tovus otasidan rivoyat qiladiki, u tashahhuddan keyin oʻzi juda ulugʻlaydigan kalimalarni aytar edi. Men: ‹Har ikki rakʼatda hammi?› dedim. U: ‹Yoʻq, oxirgi ikki rakʼatda, tashahhuddan keyin›, dedi. Men: ‹U nima?› dedim. U: ‹Aʼuzu billahi min azabil-qabr, va aʼuzu billahi min azabi jahannam, va aʼuzu billahi min sharril-Masihid-Dajjol, va aʼuzu billahi min azabil-qabr, va aʼuzu billahi min fitnatil-mahya val-mamat›, dedi. (Roviy) dedi: U bularni ulugʻlar edi. Ibn Jurayj aytdi: Menga buni u Oishadan, u Nabiy ﷺdan (rivoyat qilib) xabar berdi.Ибн Товус отасидан ривоят қиладики, у ташаҳҳуддан кейин ўзи жуда улуғлайдиган калималарни айтар эди. Мен: ‹Ҳар икки ракъатда ҳамми?› дедим. У: ‹Йўқ, охирги икки ракъатда, ташаҳҳуддан кейин›, деди. Мен: ‹У нима?› дедим. У: ‹Аъузу биллаҳи мин азабил-қабр, ва аъузу биллаҳи мин азаби жаҳаннам, ва аъузу биллаҳи мин шаррил-Масиҳид-Дажжол, ва аъузу биллаҳи мин азабил-қабр, ва аъузу биллаҳи мин фитнатил-маҳя вал-мамат›, деди. (Ровий) деди: У буларни улуғлар эди. Ибн Журайж айтди: Менга буни у Оишадан, у Набий ﷺдан (ривоят қилиб) хабар берди.