نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادِ بْنِ آدَمَ ، ثنا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ ، عَنْ أَبِي مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كُنَّا نَغْدُو إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَجِيءُ الرَّجُلُ ، وَتَجِيءُ الْمَرْأَةُ ، فَيَقُولُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقُولُ إِذَا صَلَّيْتُ ؟ قَالَ : " قُلِ : اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي ، وَاهْدِنِي ، وَعَافِنِي ، وَارْزُقْنِي ، فَقَدْ جُمِعَ لَكَ دُنْيَاكَ وَآخِرَتُكَ "
Toriq ibn Ashyam al-Ashjaʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ huzuriga borar edik. Bir kishi va bir ayol kelib: «Ey Allohning Rasuli, namoz oʻqiganimda nima deyin?» der edi. Shunda u zot: «‹Allohumma-gʻfir li, varhamni, vahdini, va oofini, varzuqni› deb ayt. Zero bu sen uchun dunyoyingni ham, oxiratingni ham jamlab beradi», deb aytardilar.Ториқ ибн Ашям ал-Ашжаъий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига борар эдик. Бир киши ва бир аёл келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, намоз ўқиганимда нима дейин?» дер эди. Шунда у зот: «‹Аллоҳумма-ғфир ли, варҳамни, ваҳдини, ва оофини, варзуқни› деб айт. Зеро бу сен учун дунёйингни ҳам, охиратингни ҳам жамлаб беради», деб айтардилар.