نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الأَشَجُّ ، ثنا ابْنُ نُمَيْرٍ ، عَنِ الأَعْمَشِ ، عَنْ مُسْلِمٍ ، عَنْ مَسْرُوقٍ ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِي اللَّهُ عَنْهَا ، قَالَتْ : لَمَّا نَزَلَتْ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ إِلَى آخِرِهَا مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى صَلاةً إِلا ، قَالَ : " سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: {Izo jaa nasrullohi val-fath} (surasi) oxirigacha nozil boʻlganidan keyin Rasululloh ﷺ ni: «Subhonaka-llohumma va bihamdik, allohumma-gʻfir liy (Ey Allohim, Sen poksan va Senga hamd boʻlsin; ey Allohim, meni magʻfirat qil)», demay bir namoz oʻqiganlarini koʻrmadim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: {Изо жаа насруллоҳи вал-фатҳ} (сураси) охиригача нозил бўлганидан кейин Расулуллоҳ ﷺ ни: «Субҳонака-ллоҳумма ва биҳамдик, аллоҳумма-ғфир лий (Эй Аллоҳим, Сен поксан ва Сенга ҳамд бўлсин; эй Аллоҳим, мени мағфират қил)», демай бир намоз ўқиганларини кўрмадим.