نَا بُنْدَارٌ ، نَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ ، وَعَبْدُ الْوَهَّابِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدَ الْمَجِيدِ ، وَمُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ ، عَنْ عَوْفِ بْنِ أَبِي جَمِيلَةَ ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدُبٍ ، ح وَثنا بُنْدَارٌ نَحْوَهُ مِنْ كِتَابِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ ، قَالَ : ثنا يَحْيَى ، وَقَرَأَهُ عَلَيْنَا مِنْ كِتَابِنَا ، قَالَ : ثنا عَوْفٌ ، ثنا أَبُو رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيُّ ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، يَقُولُ لأَصْحَابِهِ : " هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَيَقُصُّ عَلَيْهِ مَنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُصَّ " ، وَإِنَّهُ قَالَ لَنَا ذَاتَ غَدَاةٍ : " إِنَّهُ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ ، وَإِنَّهُمَا ابْتَعَثَانِي ، فَقَالا لِي : انْطَلِقْ ، انْطَلِقْ ، فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِصَخْرَةٍ ، وَإِذَا هُوَ يَهْوِي بِالصَّخْرَةِ فَيَبْلُغُ رَأْسَهُ ، فَيُدَهْدِهُ الْحَجَرَ هَاهُنَا ، فَيَتْبَعُهُ ، فَيَأْخُذُهُ ، فِيمَا يَرْجِعُ إِلَيْهِ حَتَّى يُصْبِحَ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ ، ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ ، فَيَفْعَلُ بِهِ كَمَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الأُولَى " ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ ، وَقَالَ : قَالا : " أَمَا إِنَّا سَنُخْبِرُكَ ، أَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُثْلَغُ رَأْسُهُ ؛ فَإِنَّهُ رَجُلٌ يَأْخُذُ الْقُرْآنَ فَيَرْفُضُهُ وَيَنَامُ عَنِ الصَّلاةِ الْمَكْتُوبَةِ " وَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ
Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ashoblariga: «Sizlardan biror kishi tush koʻrdimi?» der edilar, shunda Alloh xohlagan kishi u zotga (tushini) aytib berar edi. Bir kuni ertalab u zot bizga dedilar: «Kecha huzurimga ikki kelguvchi keldi va ular meni turgʻizishdi. Menga: ‹Yur, yur› deyishdi. Biz yotgan bir kishining oldiga keldik, mana boshqa biri uning boshi uzra katta tosh bilan turibdi; u toshni pastga tashlab, uning boshiga uradi va (boshini yanchadi), tosh esa u yoqqa dumalab ketadi. U toshning ketidan borib, uni oladi; qaytib kelgunicha boshi avvalgidek boʻlib qoladi. Soʻng u yana unga qaytadi va birinchi martadagidek qiladi». Soʻng u hadisni toʻlaligicha zikr qildi. Va aytdi: Ular ikkovi: «Endi biz senga xabar beramiz. Ammo sen oldiga kelganingda boshi yanchilayotgan kishi — u Qurʼonni olib, soʻng uni tashlab qoʻyadigan va farz namozdan uxlab qoladigan kishidir», deyishdi. Va u hadisni toʻlaligicha zikr qildi.Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ашобларига: «Сизлардан бирор киши туш кўрдими?» дер эдилар, шунда Аллоҳ хоҳлаган киши у зотга (тушини) айтиб берар эди. Бир куни эрталаб у зот бизга дедилар: «Кеча ҳузуримга икки келгувчи келди ва улар мени турғизишди. Менга: ‹Юр, юр› дейишди. Биз ётган бир кишининг олдига келдик, мана бошқа бири унинг боши узра катта тош билан турибди; у тошни пастга ташлаб, унинг бошига уради ва (бошини янчади), тош эса у ёққа думалаб кетади. У тошнинг кетидан бориб, уни олади; қайтиб келгунича боши аввалгидек бўлиб қолади. Сўнг у яна унга қайтади ва биринчи мартадагидек қилади». Сўнг у ҳадисни тўлалигича зикр қилди. Ва айтди: Улар иккови: «Энди биз сенга хабар берамиз. Аммо сен олдига келганингда боши янчилаётган киши — у Қуръонни олиб, сўнг уни ташлаб қўядиган ва фарз намоздан ухлаб қоладиган кишидир», дейишди. Ва у ҳадисни тўлалигича зикр қилди.