نَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْبَرْقِيُّ ، ثنا ابْنُ أَبِي مَرْيَمُ ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ زِيَادٍ ، حَدَّثَنِي عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ ، عَنْ حَرْبِ بْنِ قَيْسٍ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ أَنْ يُوتَى رُخْصَةٌ ، كَمَا يَكْرَهُ أَنْ تُؤْتَى مَعْصِيَةٌ "
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib, u zot: «Albatta Alloh azza va jalla maʼsiyat qilinishini yomon koʻrgani kabi, Oʻzining ruxsatiga amal qilinishini yaxshi koʻradi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилиб, у зот: «Албатта Аллоҳ азза ва жалла маъсият қилинишини ёмон кўргани каби, Ўзининг рухсатига амал қилинишини яхши кўради», дедилар.