نَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْحَكَمِ الْوَرَّاقُ ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : " سَافَرْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ ، وَعُمَرَ ، وَعُثْمَانَ ، فَكَانُوا يُصَلُّونَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ ، لا يُصَلُّونَ قَبْلَهَا ، وَلا بَعْدَهَا " وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ : لَوْ كُنْتُ مُصَلِّيًا قَبْلَهَا أَوْ بَعْدَهَا لأَتْمَمْتُهَا . قَالَ أَبُو بَكْرٍ : وَفِي خَبَرِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ " صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا ، وَالْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ " دَالٌ عَلَى أَنَّ لِلآمِنِ غَيْرِ الْخَائِفِ مِنْ أَنْ يَفْتِنَهُ الْكُفَّارُ أَنْ يَقْصُرَ الصَّلاةَ . وَكَذَلِكَ خَبَرُ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ " صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ أَكْثَرَ مَا كُنَّا وَآمَنُهُ " ، وَخَبَرُ أَبِي حَنْظَلَةَ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ، قُلْتُ : إِنَّا آمِنُونَ ، قَالَ : كَذَلِكَ سَنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، يَدُلُّ عَلَى أَنَّ لِغَيْرِ الْخَائِفِ قَصْرَ الصَّلاةِ فِي السَّفَرِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: «Men Rasululloh ﷺ bilan, Abu Bakr, Umar va Usmon bilan safar qildim. Ular peshin va asrni ikki rakaatdan-ikki rakaat oʻqir, undan oldin ham, keyin ham (sunnat) oʻqimas edilar». Abdulloh ibn Umar dedi: «Agar men undan oldin yoki keyin oʻqiydigan boʻlsam, uni toʻliq oʻqigan boʻlardim». Abu Bakr aytdi: Anas ibn Molikning xabaridagi: «Nabiy ﷺ peshinni Madinada toʻrt rakaat, asrni Zul-Hulayfada ikki rakaat oʻqidilar» degan (soʻzi) — kofirlar fitnaga solishidan qoʻrqmaydigan, xotirjam kishi ham namozni qisqartirishi (joizligiga) dalolat qiladi. Horisa ibn Vahbning: «Nabiy ﷺ bizga eng koʻp va eng xotirjam boʻlgan paytimizda ikki rakaat oʻqib berdilar» degan xabari ham shunday. Abu Hanzalaning Ibn Umardan (rivoyat qilgan) xabari ham — men: «Biz xotirjammiz-ku», dedim, u: «Nabiy ﷺ shunday sunnat qilganlar», dedi — safarda qoʻrqmagan kishi ham namozni qisqartirishiga dalolat qiladi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ билан, Абу Бакр, Умар ва Усмон билан сафар қилдим. Улар пешин ва асрни икки ракаатдан-икки ракаат ўқир, ундан олдин ҳам, кейин ҳам (суннат) ўқимас эдилар». Абдуллоҳ ибн Умар деди: «Агар мен ундан олдин ёки кейин ўқийдиган бўлсам, уни тўлиқ ўқиган бўлардим». Абу Бакр айтди: Анас ибн Моликнинг хабаридаги: «Набий ﷺ пешинни Мадинада тўрт ракаат, асрни Зул-Ҳулайфада икки ракаат ўқидилар» деган (сўзи) — кофирлар фитнага солишидан қўрқмайдиган, хотиржам киши ҳам намозни қисқартириши (жоизлигига) далолат қилади. Ҳориса ибн Ваҳбнинг: «Набий ﷺ бизга энг кўп ва энг хотиржам бўлган пайтимизда икки ракаат ўқиб бердилар» деган хабари ҳам шундай. Абу Ҳанзаланинг Ибн Умардан (ривоят қилган) хабари ҳам — мен: «Биз хотиржаммиз-ку», дедим, у: «Набий ﷺ шундай суннат қилганлар», деди — сафарда қўрқмаган киши ҳам намозни қисқартиришига далолат қилади.