Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan (kechasi) yurdik. Kechaning oxiri boʻlganida qoʻnib tunadik va koʻzlarimizni uyqu bosdi. Bizni quyoshning issigʻidan boshqa narsa uygʻotmadi. Kishi dovdiragan holda tahoratiga turar edi. Rasululloh ﷺ ularga buyurdilar, ular tahorat qildilar. Soʻng u zot Bilolga buyurdilar, u azon aytdi; keyin ular bomdodning ikki rakaatini oʻqidilar; soʻng u zot unga buyurdilar, u iqoma aytdi va u zot bomdodni oʻqidilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz (namozni) qoldirib qoʻydik; uni ertangi kunda oʻz vaqtida qaytadan oʻqimaymizmi?» dedilar. U zot: «Rabbingiz sizlarni riyodan qaytaradi», dedilar.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан (кечаси) юрдик. Кечанинг охири бўлганида қўниб тунадик ва кўзларимизни уйқу босди. Бизни қуёшнинг иссиғидан бошқа нарса уйғотмади. Киши довдираган ҳолда таҳоратига турар эди. Расулуллоҳ ﷺ уларга буюрдилар, улар таҳорат қилдилар. Сўнг у зот Билолга буюрдилар, у азон айтди; кейин улар бомдоднинг икки ракаатини ўқидилар; сўнг у зот унга буюрдилар, у иқома айтди ва у зот бомдодни ўқидилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз (намозни) қолдириб қўйдик; уни эртанги кунда ўз вақтида қайтадан ўқимаймизми?» дедилар. У зот: «Раббингиз сизларни риёдан қайтаради», дедилар.