نا بُنْدَارٌ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ، وَيَحْيَى ، قَالا : ثنا شُعْبَةُ ، قَالَ : سَمِعْتُ طَلْحَةَ الأَيَامِيَّ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْسَجَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ يُحَدِّثُ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِينَا إِذَا قُمْنَا إِلَى الصَّلاةِ فَيَمْسَحُ عَوَاتِقَنَا وَصُدُورَنَا ، وَيَقُولُ : " لا تَخْتَلِفْ صُدُورُكُمْ فَتَخْتَلِفَ قُلُوبُكُمْ ، إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الصَّفِّ الأَوَّلِ "
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytadi: Biz namozga turganimizda Rasululloh ﷺ oldimizga kelib, kuraklarimiz va koʻkraklarimizni silar va: «Koʻkraklaringiz turlicha boʻlmasin, aks holda qalblaringiz ham turlicha boʻlib qoladi. Albatta, Alloh va Uning malaklari birinchi safga salovot aytadilar», der edilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу) айтади: Биз намозга турганимизда Расулуллоҳ ﷺ олдимизга келиб, куракларимиз ва кўкракларимизни силар ва: «Кўкракларингиз турлича бўлмасин, акс ҳолда қалбларингиз ҳам турлича бўлиб қолади. Албатта, Аллоҳ ва Унинг малаклари биринчи сафга саловот айтадилар», дер эдилар.