نا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، نا ابْنُ وَهْبٍ ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الْهَمَذَانِيَّ ، يَقُولُ : حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْسَجَةَ ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِينَا فَيَمْسَحُ عَلَى عَوَاتِقَنَا وَصُدُورِنَا ، وَيَقُولُ : " لا تَخْتَلِفْ صُفُوفُكُمْ ، فَتَخْتَلِفَ قُلُوبُكُمْ ، إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الصَّفِّ الأَوَّلِ " ، أَوِ " الصُّفُوفِ الأُوَلِ "
Baro ibn Ozib (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ oldimizga kelib, kuraklarimiz va koʻkraklarimizni silar va: «Saflaringiz turlicha boʻlmasin, aks holda qalblaringiz ham turlicha boʻlib qoladi. Albatta, Alloh va Uning malaklari birinchi safga salovot aytadilar», yoki: «avvalgi saflarga (salovot aytadilar)», der edilar.Баро ибн Озиб (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ олдимизга келиб, куракларимиз ва кўкракларимизни силар ва: «Сафларингиз турлича бўлмасин, акс ҳолда қалбларингиз ҳам турлича бўлиб қолади. Албатта, Аллоҳ ва Унинг малаклари биринчи сафга саловот айтадилар», ёки: «аввалги сафларга (саловот айтадилар)», дер эдилар.