نا الْحَسَنُ بْنُ مَهْدِيٍّ ، ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ ، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ أَخْبَرَهُ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، " أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ بِالذِّكْرِ حِينَ يُنْصَرَفُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ : فَكُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ إِذَا سَمِعْتُهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Farz namozdan chiqilganda zikrni ovoz chiqarib aytish Rasululloh ﷺ zamonlarida boʻlgan amal edi. Ibn Abbos aytdi: Men uni eshitganimda, ular namozdan chiqqanini shu bilan bilar edim.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Фарз намоздан чиқилганда зикрни овоз чиқариб айтиш Расулуллоҳ ﷺ замонларида бўлган амал эди. Ибн Аббос айтди: Мен уни эшитганимда, улар намоздан чиққанини шу билан билар эдим.