نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ ، نا سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ ، عَنْ يُونُسَ بْنِ إِسْحَاقَ ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شِبْلٍ ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : لَمَّا قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ , فَقَالَ : " يَدْخُلُ عَلَيْكُمْ مِنْ هَذَا الْبَابِ أَوْ مِنْ هَذَا الْفَجِّ مِنْ خَيْرِ ذِي يَمَنٍ , أَلا وَإِنَّ عَلَى وَجْهِهِ مَسْحَةَ مَلَكٍ " . قَالَ : فَحَمِدْتُ اللَّهَ عَلَى مَا أَبْلانِي
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Madinaga kelganimda Nabiy ﷺ xutba qilayotgan edilar. Bas, u zot: «Sizlarning oldingizga mana bu eshikdan yoki mana bu yoʻldan Yaman ahlining eng yaxshisi kiradi. Ogoh boʻlinglar, uning yuzida farishta silagan iz bordir», dedilar. U dedi: Men Alloh menga ato etgan narsa uchun Unga hamd aytdim.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мадинага келганимда Набий ﷺ хутба қилаётган эдилар. Бас, у зот: «Сизларнинг олдингизга мана бу эшикдан ёки мана бу йўлдан Яман аҳлининг энг яхшиси киради. Огоҳ бўлинглар, унинг юзида фаришта силаган из бордир», дедилар. У деди: Мен Аллоҳ менга ато этган нарса учун Унга ҳамд айтдим.