Qabisa ibn Muxoriq (roziyallohu anhu) aytdi: Men bir moliyaviy majburiyatni oʻz zimmamga oldim, soʻng u haqda soʻrash uchun Nabiy ﷺ huzurlariga keldim. U zot: «Uni sening zimmangdan ado etamiz va sadaqa tuyalaridan chiqaramiz», dedilar. Soʻng: «Ey Qabisa, albatta, soʻrash harom qilingan, magar uch holatda: moliyaviy majburiyatni oʻz zimmasiga olgan kishi — uni ado etguncha soʻrash unga halol boʻladi, soʻng tiyiladi; molini yoʻq qilib yuborgan ofatga uchragan kishi — tirikchiligini toʻgʻrilaydigan yoki yetarli kun kechiradigan narsani topguncha soʻrash unga halol boʻladi, soʻng tiyiladi; ofat va qashshoqlikka uchragan kishi — qavmidan aqlli uch kishi unga soʻrash halol boʻlganini aytguncha yoki guvohlik berguncha soʻraydi, keyin esa yetarli kun kechiradigan yoki tirikchiligini toʻgʻrilaydigan narsani topguncha soʻraydi, soʻng tiyiladi. Bulardan boshqasi esa haromdir», dedilar. Bistomiy: «va uni sadaqadan chiqaramiz», dedi.Қабиса ибн Мухориқ (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен бир молиявий мажбуриятни ўз зиммамга олдим, сўнг у ҳақда сўраш учун Набий ﷺ ҳузурларига келдим. У зот: «Уни сенинг зиммангдан адо этамиз ва садақа туяларидан чиқарамиз», дедилар. Сўнг: «Эй Қабиса, албатта, сўраш ҳаром қилинган, магар уч ҳолатда: молиявий мажбуриятни ўз зиммасига олган киши — уни адо этгунча сўраш унга ҳалол бўлади, сўнг тийилади; молини йўқ қилиб юборган офатга учраган киши — тирикчилигини тўғрилайдиган ёки етарли кун кечирадиган нарсани топгунча сўраш унга ҳалол бўлади, сўнг тийилади; офат ва қашшоқликка учраган киши — қавмидан ақлли уч киши унга сўраш ҳалол бўлганини айтгунча ёки гувоҳлик бергунча сўрайди, кейин эса етарли кун кечирадиган ёки тирикчилигини тўғрилайдиган нарсани топгунча сўрайди, сўнг тийилади. Булардан бошқаси эса ҳаромдир», дедилар. Бистомий: «ва уни садақадан чиқарамиз», деди.