Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) dedi: Rasululloh ﷺ: «Serhosil (yer)da safar qilsangiz, ulovlarga tishlari bilan (oʻt olishga) imkon beringlar va manzillardan oshib oʻtmanglar. Qurgʻoqchilikda safar qilsangiz, tez oʻtinglar va tunda yurishni lozim tutinglar, zero yer kechasi yigʻiladi. Gʻullar sizlarni chalgʻitsa, namozga shoshilinglar. Yoʻlning oʻrtasida tunashdan va unda namoz oʻqishdan ehtiyot boʻlinglar, zero u ilonlar va yirtqichlarning makonidir; unda hojat chiqarishdan ham (saqlaninglar), zero u laʼnatlarga (sabab boʻluvchi joy)dir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Серҳосил (ер)да сафар қилсангиз, уловларга тишлари билан (ўт олишга) имкон беринглар ва манзиллардан ошиб ўтманглар. Қурғоқчиликда сафар қилсангиз, тез ўтинглар ва тунда юришни лозим тутинглар, зеро ер кечаси йиғилади. Ғуллар сизларни чалғитса, намозга шошилинглар. Йўлнинг ўртасида тунашдан ва унда намоз ўқишдан эҳтиёт бўлинглар, зеро у илонлар ва йиртқичларнинг маконидир; унда ҳожат чиқаришдан ҳам (сақланинглар), зеро у лаънатларга (сабаб бўлувчи жой)дир», дедилар.