ثنا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ ، ثنا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ يَعْنِي الْعَدَنِيَّ ، ثنا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْوَرْدِ ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ ، قَالَ : طَافَ الْمِسْوَرُ بْنُ مَخْرَمَةَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سُبُوعًا ، ثُمَّ صَلَّى لِكُلِّ سَبْعٍ رَكْعَتَيْنِ ، وَقَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ ، إِنْ وُلِّيتُمْ هَذَا الْبَيْتَ مِنْ بَعْدِي ، فَلا تَمْنَعُوا أَحَدًا مِنَ النَّاسِ أَنْ يَطُوفَ بِهِ أَيَّ سَاعَةٍ مَا كَانَ مِنَ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ "
Ibn Abu Mulayka aytdi: Misvar ibn Maxrama oʻn sakkiz marta yetti (aylanish qilib) tavof qildi, soʻng har yetti (aylanish) uchun ikki rakat namoz oʻqidi va dedi: Rasululloh ﷺ: «Ey Abdu Manof oʻgʻillari! Mendan keyin bu Baytning ishi qoʻlingizga oʻtsa, odamlardan hech kimni — kecha yoki kunduzning qaysi soati boʻlmasin — uni tavof qilishdan man qilmanglar», dedilar.Ибн Абу Мулайка айтди: Мисвар ибн Махрама ўн саккиз марта етти (айланиш қилиб) тавоф қилди, сўнг ҳар етти (айланиш) учун икки ракат намоз ўқиди ва деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абду Маноф ўғиллари! Мендан кейин бу Байтнинг иши қўлингизга ўтса, одамлардан ҳеч кимни — кеча ёки кундузнинг қайси соати бўлмасин — уни тавоф қилишдан ман қилманглар», дедилар.