ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الْقُرَشِيُّ ، ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ يَعْنِي الثَّقَفِيَّ ، ثنا حَبِيبٌ وَهُوَ الْمُعَلِّمُ ، قَالَ : قَالَ عَطَاءٌ : حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ، " أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً ، ثُمَّ يَطُوفُونَ ، ثُمَّ يُقَصِّرُوا أَوْ يَحْلِقُوا ، إِلا مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ "
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ sahobalariga uni umra qilishlarini, soʻng tavof qilishlarini, keyin sochlarini qisqartirishlari yoki oldirishlarini buyurdilar — yonida qurbonlik (hadiy) boʻlgan kishidan boshqasiga.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ саҳобаларига уни умра қилишларини, сўнг тавоф қилишларини, кейин сочларини қисқартиришлари ёки олдиришларини буюрдилар — ёнида қурбонлик (ҳадий) бўлган кишидан бошқасига.