ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ ، ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ ، ثنا أَيُّوبُ ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ ، عَنِ الْقَاسِمِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، قَالَتْ : " كَانَتْ سَوْدَةُ امْرَأَةً ضَخْمَةً ثَبْطَةً ، فَاسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُفِيضَ مِنْ جَمْعٍ بِاللَّيْلِ ، فَأَذِنَ لَهَا ، قَالَتْ عَائِشَةُ : فَلَيْتَنِي كُنْتُ اسْتَأْذَنَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا اسْتَأْذَنَتْ سَوْدَةُ ، فَكَانَتْ عَائِشَةُ لا تُفِيضُ ، إِلا مَعَ الإِمَامِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Savda toʻla, ogʻir-vazmin (sekin yuradigan) ayol edi. U Rasululloh ﷺdan Jamʼdan kechasi qaytib ketishga izn soʻradi, u zot esa unga izn berdilar. Oisha dedi: «Qaniydi, men ham Savda izn soʻraganidek Rasululloh ﷺdan izn soʻraganimda edi!» Oisha esa faqat imom bilan birga qaytar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Савда тўла, оғир-вазмин (секин юрадиган) аёл эди. У Расулуллоҳ ﷺдан Жамъдан кечаси қайтиб кетишга изн сўради, у зот эса унга изн бердилар. Оиша деди: «Қанийди, мен ҳам Савда изн сўраганидек Расулуллоҳ ﷺдан изн сўраганимда эди!» Оиша эса фақат имом билан бирга қайтар эди.