ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاءِ ، وَهَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ , قَالا : ثنا أَبُو خَالِدٍ ، ثنا ابْنُ جُرَيْجٍ ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، عَنِ الْفَضْلِ ، قَالَ : أَفَاضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَلَمَّا هَبَطَ بَطْنَ مُحَسِّرٍ ، قَالَ : " يَا أَيُّهَا النَّاسُ ، عَلَيْكُمْ بِحَصَى الْخَذْفِ " ، وَيُشِيرُ بِيَدِهِ حَذْفَ الرَّجُلِ ، وَقَالَ هَارُونُ : عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ
Fazl (ibn Abbos, roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ (Jamʼdan) qaytdilar. Muhassir vodiysiga tushganlarida: «Ey odamlar, sizlarga xazf toshchalari lozim», dedilar va qoʻllari bilan kishining (barmogʻi bilan) otishiga ishora qildilar. Horun: «Ibn Jurayjdan», dedi.Фазл (ибн Аббос, розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ (Жамъдан) қайтдилар. Муҳассир водийсига тушганларида: «Эй одамлар, сизларга хазф тошчалари лозим», дедилар ва қўллари билан кишининг (бармоғи билан) отишига ишора қилдилар. Ҳорун: «Ибн Журайждан», деди.