ثَنَاهُ الْمَخْزُومِيُّ ، وَقَالَ : عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرٍ ، عَنْ أَبِيهِ ، وَقَالَ : فَمَا لَهُ خَرَجَ مِنَ الْحَرَمِ ، وَكَانَتْ قُرَيْشٌ لا تُجَاوِزُ الْحَرَمَ ، تَقُولُ : نَحْنُ أَهْلُ اللَّهِ لا نَخْرُجُ مِنَ الْحَرَمِ ، وَلَمْ يَقُلْ كَانَ يَقِفُ بِعَرَفَةَ سِنِيهِ الَّتِي كَانَ بِهَا ، وَخَبَرُ رَبِيعَةَ بْنِ عَبَّادٍ مِنْ هَذَا الْبَابِ
Buni bizga Maxzumiy aytib berdi va: Muhammad ibn Jubayrdan, u otasidan, deb keltirdi hamda: «Uning Haramdan chiqishiga nima boʻldi?» dedi. Quraysh esa Haramdan oʻtmas va: «Biz Allohning ahlimiz, Haramdan chiqmaymiz», der edi. U: «U zot oʻsha yerda boʻlgan yillarida Arafada turar edilar», demadi. Robiʼa ibn Ibodning xabari ham shu bobdandir.Буни бизга Махзумий айтиб берди ва: Муҳаммад ибн Жубайрдан, у отасидан, деб келтирди ҳамда: «Унинг Ҳарамдан чиқишига нима бўлди?» деди. Қурайш эса Ҳарамдан ўтмас ва: «Биз Аллоҳнинг аҳлимиз, Ҳарамдан чиқмаймиз», дер эди. У: «У зот ўша ерда бўлган йилларида Арафада турар эдилар», демади. Робиъа ибн Ибоднинг хабари ҳам шу бобдандир.