وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، قَالَ إِذَا اضْطُرِرْتَ إِلَى بَدَنَتِكَ فَارْكَبْهَا رُكُوبًا غَيْرَ فَادِحٍ وَإِذَا اضْطُرِرْتَ إِلَى لَبَنِهَا فَاشْرَبْ بَعْدَ مَا يَرْوَى فَصِيلُهَا فَإِذَا نَحَرْتَهَا فَانْحَرْ فَصِيلَهَا مَعَهَا .
Urva ibn Zubayr (rahimahulloh) aytdi: «Agar badanangga (minishga) muhtoj boʻlsang, unga ogʻirlik qilmaydigan darajada min. Agar uning sutiga muhtoj boʻlsang, uning boʻtasi toʻyib ichganidan keyin ich. Uni soʻyganingda esa, boʻtasini ham u bilan birga soʻy».