حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ جَالِسًا عِنْدَ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ فَأَتَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَتِيقٍ وَعَيْنَاهُ تَدْمَعَانِ فَقَالَ لَهُ زَيْدٌ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ مَلَّكْتُ امْرَأَتِي أَمْرَهَا فَفَارَقَتْنِي . فَقَالَ لَهُ زَيْدٌ مَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ الْقَدَرُ . فَقَالَ زَيْدٌ ارْتَجِعْهَا إِنْ شِئْتَ فَإِنَّمَا هِيَ وَاحِدَةٌ وَأَنْتَ أَمْلَكُ بِهَا .
Xorija ibn Zayd ibn Sobit (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)ning huzurida oʻtirgan edi, shunda Muhammad ibn Abu Atiq koʻzlari yoshlangan holda uning oldiga keldi. Zayd unga: «Senga nima boʻldi?» dedi. U: «Xotinimga oʻz ishini topshirdim, u esa mendan ajralib ketdi», dedi. Zayd unga: «Seni bunga nima majbur qildi?» dedi. U: «Qadar», dedi. Zayd: «Istasang, uni qaytarib ol, chunki bu faqat bitta (taloq)dir va sen unga (qaytarishga) haqliroqsan», dedi.