وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ ثَقِيفٍ مَلَّكَ امْرَأَتَهُ أَمْرَهَا فَقَالَتْ أَنْتَ الطَّلاَقُ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ الطَّلاَقُ فَقَالَ بِفِيكِ الْحَجَرُ . ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ الطَّلاَقُ فَقَالَ بِفِيكِ الْحَجَرُ . فَاخْتَصَمَا إِلَى مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَاسْتَحْلَفَهُ مَا مَلَّكَهَا إِلاَّ وَاحِدَةً وَرَدَّهَا إِلَيْهِ . قَالَ مَالِكٌ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَكَانَ الْقَاسِمُ يُعْجِبُهُ هَذَا الْقَضَاءُ وَيَرَاهُ أَحْسَنَ مَا سَمِعَ فِي ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ وَهَذَا أَحْسَنُ مَا سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ وَأَحَبُّهُ إِلَىَّ .
Abdurrahmon ibn al-Qosim (rahimahulloh) otasi (Qosim)dan rivoyat qilishicha, Saqif (qabilasi)dan boʻlgan bir kishi xotiniga oʻz ishini topshirdi. Ayol: «Sen taloqsan (yaʼni men taloq boʻldim)», dedi. U (kishi) jim turdi. Soʻng ayol yana: «Sen taloqsan», dedi. U: «Ogʻzingga tosh (tushsin)!» dedi. Yana ayol: «Sen taloqsan», dedi. U: «Ogʻzingga tosh!» dedi. Soʻng ular Marvon ibn al-Hakamning oldida daʼvolashdilar. U (Marvon) unga (erga) faqat bitta (taloq) ixtiyorini bergani haqida qasam ichirdi va ayolni unga qaytarib berdi. Molik aytdi: Abdurrahmon aytdiki, Qosimga bu hukm maʼqul tushar va uni shu masalada eshitgan eng yaxshi (hukm) deb bilardi. Molik aytdi: «Bu masalada eshitganlarimning eng yaxshisi va menga eng maʼqulidir».