وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ مَوْلاَةً، لِبَنِي عَدِيٍّ يُقَالُ لَهَا زَبْرَاءُ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ عَبْدٍ وَهِيَ أَمَةٌ يَوْمَئِذٍ فَعَتَقَتْ قَالَتْ فَأَرْسَلَتْ إِلَىَّ حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَتْنِي فَقَالَتْ إِنِّي مُخْبِرَتُكِ خَبَرًا وَلاَ أُحِبُّ أَنْ تَصْنَعِي شَيْئًا إِنَّ أَمْرَكِ بِيَدِكِ مَا لَمْ يَمْسَسْكِ زَوْجُكِ فَإِنْ مَسَّكِ فَلَيْسَ لَكِ مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ . قَالَتْ فَقُلْتُ هُوَ الطَّلاَقُ ثُمَّ الطَّلاَقُ ثُمَّ الطَّلاَقُ . فَفَارَقَتْهُ ثَلاَثًا .
Ibn Shihob (rahimahulloh) Urva ibn az-Zubayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilishicha, Banu Adiy (qabilasi)ning Zabroʼ deb ataluvchi bir ozod qilingan choʻrisi (mavlosi) unga xabar berdiki, u bir qulning nikohida edi va oʻsha kunlarda oʻzi choʻri edi, soʻng ozod qilindi. U (Zabroʼ) aytdi: «Nabiy ﷺning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) menga odam yuborib, meni chaqirdi va: ‹Men senga bir xabar aytmoqchiman, lekin (shoshib) biror ish qilishingni istamayman: ering senga tegmagan ekan, ishing oʻz qoʻlingda; agar u senga tegsa, bu ishda sen uchun hech (ixtiyor) qolmaydi›, dedi». U aytdi: «Shunda men: ‹U taloq, yana taloq, yana taloq (boʻlsin)›, dedim». Shunday qilib u undan uch (taloq) bilan ajraldi.