وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، أَرَاهُمُ الْجُلُوسَ فِي التَّشَهُّدِ فَنَصَبَ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَجَلَسَ عَلَى وَرِكِهِ الأَيْسَرِ وَلَمْ يَجْلِسْ عَلَى قَدَمِهِ ثُمَّ قَالَ أَرَانِي هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَحَدَّثَنِي أَنَّ أَبَاهُ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Qosim ibn Muhammad (rahimahulloh) ularga tashahhudda qanday oʻtirishni koʻrsatdi: oʻng oyogʻini tik qoʻyib, chap oyogʻini bukdi va oyogʻining ustiga emas, chap dumbasi ustiga oʻtirdi. Soʻng: «Buni menga Abdulloh ibn Abdulloh ibn Umar koʻrsatdi va otasi shunday qilar edi, deb menga aytdi», dedi.