وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَبِسَ خَمِيصَةً شَامِيَّةً لَهَا عَلَمٌ ثُمَّ أَعْطَاهَا أَبَا جَهْمٍ وَأَخَذَ مِنْ أَبِي جَهْمٍ أَنْبِجَانِيَّةً لَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلِمَ فَقَالَ " إِنِّي نَظَرْتُ إِلَى عَلَمِهَا فِي الصَّلاَةِ " .
Urva (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Shomdan kelgan, naqshi boʻlgan bir xamisani kiydilar, soʻng uni Abu Jahmga berib, undan oʻzining anbijoniyyasini (naqshsiz dagʻal toʻnini) oldilar. Abu Jahm: «Yo Rasululloh, nega (unday qildingiz)?» dedi. U zot: «Men namozda uning naqshiga qarab qoldim», dedilar.