وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ آتِي الْمَسْجِدَ فَأَجِدُ الإِمَامَ يُصَلِّي أَفَأُصَلِّي مَعَهُ فَقَالَ سَعِيدٌ نَعَمْ . فَقَالَ الرَّجُلُ فَأَيُّهُمَا صَلاَتِي فَقَالَ سَعِيدٌ أَوَأَنْتَ تَجْعَلُهُمَا إِنَّمَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ .
Yahyo ibn Saʼid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Saʼid ibn Musayyab (rahimahulloh)dan soʻrab: «Men uyimda namoz oʻqiyman, soʻng masjidga kelib, imomni namoz oʻqiyotgan holda topaman — u bilan (birga) oʻqiyaymi?» dedi. Saʼid: «Ha», dedi. U kishi: «Ularning qaysi biri namozim (boʻladi)?» dedi. Saʼid: «Ularni sen (belgilaysan)mi? Bu faqat Allohga (bogʻliq)dir», dedi.