وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا ضَلَّ قَوْمٌ بَعْدَ هُدًى كَانُوا عَلَيْهِ إِلَّا أُوتُوا الْجَدَلَ» . ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الْآيَةَ: (مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جدلا بل هم قوم خصمون) رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
Abu Umoma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir qavm oʻzlari (ergashgan) hidoyatdan keyin, faqat ularga jadal (bahslashish) berilgani sababidan adashadi», dedilar. Soʻngra Rasululloh ﷺ ushbu oyatni tilovat qildilar: {Ular buni senga faqat bahslashish uchun keltirdilar, balki ular janjalkash qavmdirlar} (Zuxruf 58). Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir, biz uni faqat Hajjoj ibn Dinorning hadisidan bilamiz. Hajjoj — ishonchli, hadisi maqbul (rovi)dir. Abu Gʻolibning ismi Hazavvardir.