وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ أَعْرَابِيًّا أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكْرَةً فَعَوَّضَهُ مِنْهَا سِتَّ بَكَرَاتٍ فَتَسَخَّطَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ فَلَانًا أَهْدَى إِلَيَّ نَاقَةً فَعَوَّضْتُهُ مِنْهَا سِتَّ بَكَرَاتٍ فَظَلَّ سَاخِطًا لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أَقْبَلَ هَدِيَّةً إِلَّا مِنْ قُرَشِيٍّ أَوْ أَنْصَارِيٍّ أَوْ ثَقَفِيٍّ أَوْ دوسي» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Rasululloh ﷺga bir yosh tuya hadya qildi, u zot uning evaziga oltita yosh tuya berdilar. Lekin u (kishi) bundan norozi boʻldi. Bu xabar Nabiy ﷺga yetganda, u zot Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng: «Falon kishi menga bir tuya hadya qildi, men uning evaziga oltita yosh tuya berdim, shunda u norozi boʻlib qoldi. Men Qurayshiy yoki ansoriy yoki saqafiy yoki davsiydan boshqa hech kimdan hadya qabul qilmaslikni dilimga tugdim», dedilar. Bu hadisda bundan koʻproq soʻz ham bor. Bu hadis Abu Hurayradan bir necha yoʻldan rivoyat qilingan.