وَعَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَبْنَاءِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ آبَائِهِمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «أَلَا مَنْ ظَلَمَ مُعَاهِدًا أَوِ انْتَقَصَهُ أَوْ كَلَّفَهُ فَوْقَ طَاقَتِهِ أَوْ أَخَذَ مِنْهُ شَيْئًا بِغَيْرِ طِيبِ نَفْسٍ فَأَنَا حَجِيجُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Sulaymon ibn Dovud al-Mahriy bizga hadis aytdi, Ibn Vahb bizga xabar berdi, Abu Saxr al-Madiniy menga hadis aytdiki, Safvon ibn Sulaym unga Rasululloh ﷺ sahobalarining bir necha farzandlaridan, ular bevosita oʻz otalaridan, ular esa Rasululloh ﷺdan xabar berdilar. U zot dedilar: «Ogoh boʻlinglar! Kim biror muohid (ahd-zimmiy)ga zulm qilsa, yoxud uning haqqini kamaytirsa, yoki uni toqatidan ortigʻiga majbur qilsa, yoki undan koʻngli rozi boʻlmagan holda biror narsa olsa, qiyomat kuni men uning (foydasiga) xusumat qiluvchiman (daʼvogariman)», — dedilar.