وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِزْرَةُ الْمُؤْمِنِ إِلَى أَنْصَافِ سَاقَيْهِ لَا جُنَاحَ عَلَيْهِ فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْكَعْبَيْنِ مَا أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ فَفِي النَّارِ» قَالَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ «وَلَا يَنْظُرُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Moʻminning izori boldirlarining oʻrtasiga qadar boʻladi. Uning bilan toʻpiqlar orasidagi joyda unga gunoh yoʻq, toʻpiqlardan pastda boʻlgani esa oʻtdadir›, deb aytganlarini eshitganman». U zot uch marta: «Alloh izorini takabburlik bilan surgantirib yuradiganga nazar solmaydi», dedilar.