وَعَن رَافع بن خديج قَالَ: قَدِمَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وهم يأبرون النَّخْلَ فَقَالَ: «مَا تَصْنَعُونَ» قَالُوا كُنَّا نَصْنَعُهُ قَالَ «لَعَلَّكُمْ لَوْ لَمْ تَفْعَلُوا كَانَ خَيْرًا» فَتَرَكُوهُ فنفضت قَالَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ إِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ مِنْ دِينِكُمْ فَخُذُوا بِهِ وَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ مِنْ رَأْي فَإِنَّمَا أَنا بشر» . رَوَاهُ مُسلم
Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ Madinaga keldilar, ular esa xurmoni changlatardilar — yaʼni xurmoni urugʻlantirardilar. U zot: «Nima qilyapsizlar?» dedilar. Ular: «Biz buni qilib turardik», dedilar. U zot: «Agar buni qilmasangizlar, ehtimol yaxshiroq boʻlur», dedilar. Shunda ular uni tark qildilar, (xurmo hosili) toʻkildi yoki kamaydi. (Roviy) dedi: ular buni u zotga aytdilar. Shunda u zot: «Men faqat bir insonman. Sizlarga diningizdan bir narsani buyursam, uni olinglar. Sizlarga oʻz raʼyimdan (fikrimdan) bir narsani buyursam, men faqat bir insonman», dedilar. Ikrima: «Yoki shunga oʻxshash», dedi. Al-Maʼqiriy: «toʻkildi», dedi va shubha qilmadi.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ Мадинага келдилар, улар эса хурмони чанглатардилар — яъни хурмони уруғлантирардилар. У зот: «Нима қиляпсизлар?» дедилар. Улар: «Биз буни қилиб турардик», дедилар. У зот: «Агар буни қилмасангизлар, эҳтимол яхшироқ бўлур», дедилар. Шунда улар уни тарк қилдилар, (хурмо ҳосили) тўкилди ёки камайди. (Ровий) деди: улар буни у зотга айтдилар. Шунда у зот: «Мен фақат бир инсонман. Сизларга динингиздан бир нарсани буюрсам, уни олинглар. Сизларга ўз раъйимдан (фикримдан) бир нарсани буюрсам, мен фақат бир инсонман», дедилар. Икрима: «Ёки шунга ўхшаш», деди. Ал-Маъқирий: «тўкилди», деди ва шубҳа қилмади.