وَعَن سعد بن الأطول قَالَ: مَاتَ أَخِي وَتَرَكَ ثَلَاثَمِائَةِ دِينَارٍ وَتَرَكَ وَلَدًا صِغَارًا فَأَرَدْتُ أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِن أخلك مَحْبُوسٌ بِدَيْنِهِ فَاقْضِ عَنْهُ» . قَالَ: فَذَهَبْتُ فَقَضَيْتُ عَنهُ وَلم تبْق إِلَّا امْرَأَةٌ تَدَّعِي دِينَارَيْنِ وَلَيْسَتْ لَهَا بَيِّنَةٌ قَالَ: «أعْطهَا فَإِنَّهَا صَدَقَة» . رَوَاهُ أَحْمد
Saʼd ibn al-Atval (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Akam vafot etib, uch yuz dinor va yosh bolalar qoldirdi. Men (bu molni) ularga sarflashni istadim. Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Akang oʻz qarzi bilan mahbus (bogʻlangan)dir, uning nomidan qarzini ado et», dedilar. Men borib, uning nomidan ado etdim. Faqat ikki dinor daʼvo qilayotgan, biroq dalili (guvohi) boʻlmagan bir ayolgina qoldi. U zot: «Unga ber, chunki u rostgoʻydir», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Саъд ибн ал-Атвал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Акам вафот этиб, уч юз динор ва ёш болалар қолдирди. Мен (бу молни) уларга сарфлашни истадим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Аканг ўз қарзи билан маҳбус (боғланган)дир, унинг номидан қарзини адо эт», дедилар. Мен бориб, унинг номидан адо этдим. Фақат икки динор даъво қилаётган, бироқ далили (гувоҳи) бўлмаган бир аёлгина қолди. У зот: «Унга бер, чунки у ростгўйдир», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.