Muhammad ibn Abdulloh ibn Jahsh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz masjidning hovlisida, janozalar qoʻyiladigan joyda oʻtirgan edik, Rasululloh ﷺ ham oramizda oʻtirgan edilar. Rasululloh ﷺ koʻzlarini osmonga koʻtarib qaradilar, soʻng koʻzlarini past qilib, qoʻllarini peshonalariga qoʻydilar-da: «Subhanalloh, subhanalloh! Qanday shiddat (ogʻir hukm) nozil boʻldi!», dedilar. Biz oʻsha kunimiz va kechamiz jim turdik, tong otguncha yaxshilikdan boshqa narsani koʻrmadik. Muhammad aytadi: Men Rasululloh ﷺdan: nozil boʻlgan bu shiddat nima edi? deb soʻradim. U zot: «U qarz haqidadir. Muhammadning joni Uning qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar bir kishi Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, yana Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, yana Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tirilsa, ustida esa qarz boʻlsa, qarzi ado etilmaguncha jannatga kirmaydi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan, Sharh as-sunnada ham shunga oʻxshash keltirilgan.Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Жаҳш (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз масжиднинг ҳовлисида, жанозалар қўйиладиган жойда ўтирган эдик, Расулуллоҳ ﷺ ҳам орамизда ўтирган эдилар. Расулуллоҳ ﷺ кўзларини осмонга кўтариб қарадилар, сўнг кўзларини паст қилиб, қўлларини пешоналарига қўйдилар-да: «Субҳаналлоҳ, субҳаналлоҳ! Қандай шиддат (оғир ҳукм) нозил бўлди!», дедилар. Биз ўша кунимиз ва кечамиз жим турдик, тонг отгунча яхшиликдан бошқа нарсани кўрмадик. Муҳаммад айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан: нозил бўлган бу шиддат нима эди? деб сўрадим. У зот: «У қарз ҳақидадир. Муҳаммаднинг жони Унинг қўлида бўлган Зотга қасамки, агар бир киши Аллоҳ йўлида ўлдирилса, сўнг тирилса, яна Аллоҳ йўлида ўлдирилса, сўнг тирилса, яна Аллоҳ йўлида ўлдирилса, сўнг тирилса, устида эса қарз бўлса, қарзи адо этилмагунча жаннатга кирмайди», дедилар. Аҳмад ривоят қилган, Шарҳ ас-суннада ҳам шунга ўхшаш келтирилган.