Muhammad ibn Jahsh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edik. U zot boshlarini osmonga koʻtardilar, soʻng kaftlarini peshonalariga qoʻydilar va: «Subhanalloh, qanchalik ogʻir (ogohlantirish) nozil qilindi!» dedilar. Biz jim boʻlib qoldik va qoʻrqib ketdik. Ertasi kuni men u zotdan: «Ey Allohning Rasuli, nozil qilingan bu ogʻir narsa nima?» deb soʻradim. U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar bir kishi Alloh yoʻlida oʻldirilsa, soʻng tiriltirilsa, soʻng oʻldirilsa, soʻng tiriltirilsa, soʻng yana oʻldirilsa, ammo uning ustida qarz boʻlsa, qarzi toʻlanmaguncha jannatga kirmaydi», dedilar.Муҳаммад ибн Жаҳш (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдик. У зот бошларини осмонга кўтардилар, сўнг кафтларини пешоналарига қўйдилар ва: «Субҳаналлоҳ, қанчалик оғир (огоҳлантириш) нозил қилинди!» дедилар. Биз жим бўлиб қолдик ва қўрқиб кетдик. Эртаси куни мен у зотдан: «Эй Аллоҳнинг Расули, нозил қилинган бу оғир нарса нима?» деб сўрадим. У зот: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар бир киши Аллоҳ йўлида ўлдирилса, сўнг тирилтирилса, сўнг ўлдирилса, сўнг тирилтирилса, сўнг яна ўлдирилса, аммо унинг устида қарз бўлса, қарзи тўланмагунча жаннатга кирмайди», дедилар.