Abdulloh ibn Amr ibn al-Os (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan (daraxtda) osilib turgan meva haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Kim muhtoj boʻlib, etagiga (yashirib) olmagan holda ogʻzi bilan (yeb) yesa, unga hech narsa (jazo) yoʻq. Kim undan biror narsa olib chiqib ketsa, unga uning ikki barobari miqdorida tovon va jazo bor. Kim undan (mevani) xirmonga (saqlash joyiga) joylanganidan keyin oʻgʻirlasa va (oʻgʻirlangani) qalqonning narxiga yetsa, unga (qoʻlni) kesish (jazosi) bor», dedilar. Adashib qolgan tuya va qoʻy haqida boshqalar zikr qilgani kabi zikr qildi. (Rovi) dedi: U zotdan topib olingan narsa haqida soʻraldi. Shunda u zot: «Undan qaysi biri serqatnov yoʻlda yoki katta qishloqda (topilgan) boʻlsa, uni bir yil eʼlon qil. Agar uni izlovchisi kelsa, uni oʻshanga topshir, agar kelmasa, u senikidir. Qaysi biri vayronada (topilgan) boʻlsa — yaʼni unda va koʻmilgan xazinada beshdan biri (zakot sifatida) bor», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан (дарахтда) осилиб турган мева ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Ким муҳтож бўлиб, этагига (яшириб) олмаган ҳолда оғзи билан (еб) еса, унга ҳеч нарса (жазо) йўқ. Ким ундан бирор нарса олиб чиқиб кетса, унга унинг икки баробари миқдорида товон ва жазо бор. Ким ундан (мевани) хирмонга (сақлаш жойига) жойланганидан кейин ўғирласа ва (ўғирлангани) қалқоннинг нархига етса, унга (қўлни) кесиш (жазоси) бор», дедилар. Адашиб қолган туя ва қўй ҳақида бошқалар зикр қилгани каби зикр қилди. (Рови) деди: У зотдан топиб олинган нарса ҳақида сўралди. Шунда у зот: «Ундан қайси бири серқатнов йўлда ёки катта қишлоқда (топилган) бўлса, уни бир йил эълон қил. Агар уни изловчиси келса, уни ўшанга топшир, агар келмаса, у сеникидир. Қайси бири вайронада (топилган) бўлса — яъни унда ва кўмилган хазинада бешдан бири (закот сифатида) бор», дедилар.