(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan (birga) bir gʻ azotda edik. Biz (jangdan) qaytib, Madinaga yaqinlashganimizda, men sekin yuradigan bir tuyamda (uni haydab) shoshildim. Ortimdan bir otliq menga yetib keldi va — oʻ zida boʻ lgan bir nayza (anaza) bilan — tuyamni turtdi (niqtadi); shunda tuyam — sen tuyalardan koʻ rgan eng yaxshi (yurish) kabi — yura boshladi. Men oʻ girildim — birdan u Rasululloh ﷺ edilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, men yangi uylangan (kuyov)man» dedim. U zot: «Uylandingmi?» dedilar. Men: «Ha» dedim. U zot: «Bokira (qiz)gami yoki tul (beva)gami?» dedilar. Men: «Yoʻq, tul (beva)ga» dedim. U zot: «(Nega) bir bokira (qiz olmading) — sen u bilan, u sen bilan oʻ ynashar eding-ku?» dedilar. (Jobir:) Biz (Madinaga) yetib kelganimizda, (uyga) kirmoqchi boʻ ldik. U zot: «Kechasi — yaʼni xufton (payti) — kirguningizgacha sabr qilinglar; toki sochi toʻ zigan (ayol) taransin, (eri) gʻ oyib boʻ lgan (ayol) (badanini) tozalasin» dedilar.(Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан (бирга) бир ғ азотда эдик. Биз (жангдан) қайтиб, Мадинага яқинлашганимизда, мен секин юрадиган бир туямда (уни ҳайдаб) шошилдим. Ортимдан бир отлиқ менга етиб келди ва — ў зида бў лган бир найза (аназа) билан — туямни туртди (ниқтади); шунда туям — сен туялардан кў рган энг яхши (юриш) каби — юра бошлади. Мен ў гирилдим — бирдан у Расулуллоҳ ﷺ эдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен янги уйланган (куёв)ман» дедим. У зот: «Уйландингми?» дедилар. Мен: «Ҳа» дедим. У зот: «Бокира (қиз)гами ёки тул (бева)гами?» дедилар. Мен: «Йўқ, тул (бева)га» дедим. У зот: «(Нега) бир бокира (қиз олмадинг) — сен у билан, у сен билан ў йнашар эдинг-ку?» дедилар. (Жобир:) Биз (Мадинага) етиб келганимизда, (уйга) кирмоқчи бў лдик. У зот: «Кечаси — яъни хуфтон (пайти) — киргунингизгача сабр қилинглар; токи сочи тў зиган (аёл) тарансин, (эри) ғ ойиб бў лган (аёл) (баданини) тозаласин» дедилар.