Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bariraning eri Mugʻis degan bir qul edi. Goʻyo men uni koʻrib turibman, Bariraning orqasidan yigʻlab, koʻz yoshlari soqoliga oqib aylanib yurar edi. Shunda Nabiy ﷺ Abbosga: «Ey Abbos, Mugʻisning Bariraga boʻlgan muhabbatidan va Bariraning Mugʻisga boʻlgan nafratidan hayron qolmaysanmi?» dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ u ayolga: «Agar unga qaytsang (yaxshi boʻlmasmi), axir u sening bolangning otasi-ku», dedilar. U: «Ey Rasululloh, menga buyurayapsizmi?» dedi. U zot: «Men faqat shafoat (tavsiya) qilayapman, xolos», dedilar. U: «Unda menga uning keragi yoʻq», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бариранинг эри Муғис деган бир қул эди. Гўё мен уни кўриб турибман, Бариранинг орқасидан йиғлаб, кўз ёшлари соқолига оқиб айланиб юрар эди. Шунда Набий ﷺ Аббосга: «Эй Аббос, Муғиснинг Барирага бўлган муҳаббатидан ва Бариранинг Муғисга бўлган нафратидан ҳайрон қолмайсанми?» дедилар. Сўнг Набий ﷺ у аёлга: «Агар унга қайтсанг (яхши бўлмасми), ахир у сенинг болангнинг отаси-ку», дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, менга буюраяпсизми?» деди. У зот: «Мен фақат шафоат (тавсия) қилаяпман, холос», дедилар. У: «Унда менга унинг кераги йўқ», деди.