وَعَن عبد الله بن عَمْرو جَاءَهُ قَهْرَمَانٌ لَهُ فَقَالَ لَهُ: أَعْطَيْتَ الرَّقِيقَ قُوتَهُمْ؟ قَالَ: لَا قَالَ: فَانْطَلِقْ فَأَعْطِهِمْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «كَفَى بِالرَّجُلِ إِثْمًا أَنْ يَحْبِسَ عَمَّنْ يَمْلِكُ قُوتَهُ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «كَفَى بِالْمَرْءِ إِثْمًا أَنْ يُضَيِّعَ مَنْ يَقُوتُ» . رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uning oldiga xizmatkori kelgan edi, u undan: «Qullarga ovqatlarini berdingmi?», deb soʻradi. U: «Yoʻq», dedi. Shunda (Abdulloh): «Bor, ularga ber. Chunki Rasululloh ﷺ: ‹Kishiga gunoh boʻlishi uchun oʻzi egalik qilgan kishining ovqatini bermay ushlab turishining oʻzi kifoya›, deganlar», dedi. Boshqa rivoyatda: «Kishiga gunoh boʻlishi uchun boqishi lozim boʻlgan kishini zoe qilishining oʻzi kifoya», deyilgan. Muslim rivoyat qilgan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Унинг олдига хизматкори келган эди, у ундан: «Қулларга овқатларини бердингми?», деб сўради. У: «Йўқ», деди. Шунда (Абдуллоҳ): «Бор, уларга бер. Чунки Расулуллоҳ ﷺ: ‹Кишига гуноҳ бўлиши учун ўзи эгалик қилган кишининг овқатини бермай ушлаб туришининг ўзи кифоя›, деганлар», деди. Бошқа ривоятда: «Кишига гуноҳ бўлиши учун боқиши лозим бўлган кишини зоэ қилишининг ўзи кифоя», дейилган. Муслим ривоят қилган.